True Detective: Gerçek Müzik

Hem polisiye hem drama severler için HBO’ nun bir hediyesi vardı bu sezon: True Detective. Kadrosunda yer alan Woody Harrelson ve Matthew McConaughey ile yayıncı kanalın HBO olması, izlemek için yeterli sebepler oldu çoğumuz için.  İlk bölümünden itibaren reytinglerde ve IMDB’ de yüksek puanlar alan dizi, kaliteli bir yapım olduğunu daha ilk bölümden kanıtladı zaten.  Yayınlandığı sekiz bölümü ile de birinci sezonu bitirip ara vermiş olan dizinin, eminim daha şimdiden, ikinci sezonu için sabırsızlanan hayranları vardır.

HBO's "True Detective" Season 1 / Director: Cary FukunagaDizimiz, 1995 yılında Louisiana’ da işlenmiş bir cinayetin, günümüzde, yani  on yedi yıl sonrasında dosyanın yeniden açılması ile, cinayetin peşinden giden iki dedektifin –Rust Cohle (Matthew McConaughey) ve Martin Hart (Woody Harrelson)- olay hakkında hatırladıkları detayları anlatmalarını konu alır. Aslında bunu yaparken sadece cinayetin çözülmesine değil, iki detektifin hayatlarına da eğilir. Dizi boyunca, birbirinden karakter olarak son derece farklı olan iki detektifin olaylara farklı bakış açıları, pesimist detektif Rust ile eski kafalı, aile babası Martin’ in felsefe kokan diyalogları dizinin öne çıkan özelliklerinden idi.

Oyunculukları ve konusu kadar olay örgüsünün de oldukça iyi işlenmiş olduğunu gördüğümüz dizi, çekimleri ile de göz doldurdu. Özellikle açık alan çekimlerindeki manzaralar, bazı bölümlerdeki tek plan sahneler ile izleyenlerin dikkatini topladı. Louisiana eyaleti manzara olarak, hiçbir şey yapılmasa da, başlı başına dizinin vermek istediği hissiyatı zaten yaşatıyor izleyene. Ayrıca, bir sezon boyunca sadece tek bir cinayete yoğunlaşması ile klasik polisiye dizilerin kullandığı, hemen her bölüme ayrı bir cinayeti alıp çözme yöntemini kullanmamış olması ile de gönüller de taht kurdu diyebilirim.

Bütün bunların yanında dizi, müzikleri ile de kendinden bahsettirdi. Müzik seçimleri sahneler ile çok uygundu. Sahne akıp giderken, kameranın yanında sürüklenip giden müzikleri ile, bizleri mekanın ve olayın içine çekmeyi başarabildi çoğu zaman.  Özellikle açılış jeneriğinin hem görsel hem de işitsel açıdan son zamanların en iyi açılış jeneriği olduğunu düşünüyorum. Hatta öyle ki, son zamanlarda jeneriğini atlamadan izlediğim tek dizi oldu True Detective.

Antoloji formatında, yani her sezonda farklı dedektif ve farklı bir cinayet hikâyesi ile ekranlara gelecek dizimizin ikinci sezonunun yayın tarihi henüz belli değil.  Ama en iyi ihtimalle 2015’ in ilk aylarında izleyeceğiz yeni bölümleri. ”Uzun zaman var, nasıl beklenir!?” diyorsanız müzikleri belki sizin için bir teselli olabilir. Herkese keyifli dinlemeler…

Özlem Özakdoğan

Önceki Yazı

Mad Men’den kötü haber!

Sonraki Yazı

Orphan Black Yeni Sezon Öncesi Hafızamızı Tazeleyelim